Joomla Tema by Web Dev

1906 - 1980

In 1906 wordt in Wageningen op de “Vereniging Landbouwsociëteit Ceres”, het Ceres Octet opgericht; zes violen gesteund door een cello en een trom. Met wisselend succes worden Wageningen en omstreken de daaropvolgende 15 jaar met klassieke muziek overgoten, waarbij het jaarlijkse optreden voor de Wageningse Studenten Toneel Vereniging tot de hoogtepunten behoort. Het vergankelijke karakter van de studentenstatus impliceert een komen en gaan van orkestleden en hun ideeën en begin twintiger jaren doen saxofoon en jazz muziek hun intrede in het orkest. De klassieke muziek wordt verlaten en via “Ceres Octet Jazzband” wordt in 1926 de naam veranderd in “Ceresband”, welke een ondervereniging blijft van de moedervereniging, die intussen in Wageningsch Studenten Corps is omgedoopt.

Tot de Ceresbanders van het eerste uur behoren: André Esehauzier, later bekend geworden met zijn jazz programma´s voor de radio.. Emile Verbunt, de latere wijnimporteur en Eppo Doeve, tekenkunstenaar en karikaturist.

De stijl is “New Orleans” en er wordt van blad gespeeld en naast ritme-sectie, koper- en rietblazers wordt ook de viool nog gebruikt. In 1933 wordt door de inmiddels tot 12 man uitgegroeide formatie het nationaal Jazzwereld-concours, dat op 12 augustus te Scheveningen gehouden werd, gewoonen. De band speelde destijds onder de naam “Rhuthm Harmonists”; een aantal Ceresbanders was reeds afgestudeerd. De jury bestond uit Ray Noble (Engeland), C.L. Walther Boer, Theo Uden Masman, S.L. Wertheim, en Joop Haye (van de Kovacs Lajos Band). De tweede en derde plaats werden achtereenvolgens bekleed door de “Blue Ramblers” en de “Blue Lyres”. De Ceresband viel de eer te beurt de eerste Nederlandse Decca plaat te mogen maken (F-42001). Van deze bezetting zijn nog elf andere opnamen bewaard gebleven.

Tijdens de oorlog wordt het studentenleven stilgelegd en ook de Ceresband speelt dan niet.

In 1945 verschijnt een geheel nieuwe generatie studenten en doet de be-bop zijn intrede, waarbij o.a. de celle weer van stal wordt gehaald. Lang duurt dit niet want de invloed van de Dutch Swing College Band wordt merkbaar en na 1950 is de Ceresband weer terug bij Dixieland. De kwaliteit is, evenals voor de oorlog, vrij hoog en in 1957 wordt het AVRO Jazz festival in Arnhem gewonnen.

De welvaart van de 50- en 60-er jaren komt ook in de band tot uitdrukking, waarbij plaatopnamen en buitenlandse reizen gemeengoed worden.

Begin 70-er jaren overspoelen lichtingen door slechts popmuziek bënvloedde studenten Wageningen en beginnen Jazz musici schaars te worden. De Ceresband dreigt uit te sterven, doch in 1977 wordt door enige ouderejaars studenten ingegrepen en een geheel nieuw orkest gevormd, dat spoedig uitgroeit tot een 9 mans formatie van allure.